ตาเดย์ โปกาชาร์ คว้าแชมป์ตูร์ เดอ ฟรองซ์ สมัยที่ 5 เข้าสโมสรผู้ยิ่งใหญ่ตลอดกาล

เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2569 ถนน Montmartre กลางกรุงปารีสกลายเป็นเวทีที่ประวัติศาสตร์จักรยานโลกถูกเขียนขึ้นอีกครั้ง เมื่อ ตาเดย์ โปกาชาร์ (Tadej Pogačar) นักปั่นจักรยานชาวสโลวีเนียวัยเพียง 27 ปี คว้าชัยชนะในการแข่งขัน ตูร์ เดอ ฟรองซ์ 2026 เป็นสมัยที่ 5 ในชีวิต เทียบเท่าสถิติโลกที่เคยเป็นของเหล่านักปั่นตำนานตลอดกาล และกลายเป็นนักปั่นอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ที่ทำสำเร็จ

เข้าสโมสรแห่งผู้ยิ่งใหญ่ตลอดกาล

ด้วยชัยชนะครั้งนี้ โปกาชาร์ก้าวเข้าร่วม "สโมสรแห่งห้า" (Club des Cinq) ที่ประกอบไปด้วยนักปั่นระดับตำนาน 4 คนก่อนหน้า ได้แก่ ฌากส์ อองเกอตีล ชาวฝรั่งเศส, เอดดี เมิร์กซ์ ชาวเบลเยียมผู้ได้รับฉายา "นักกินแมลง" (The Cannibal), แบร์นาร์ เอโน ชาวฝรั่งเศส และ มิเกล อินดูราอิน ชาวสเปน — ทั้งสี่ล้วนใช้เวลาทั้งอาชีพนักปั่นเพื่อสร้างสถิตินี้

สิ่งที่ทำให้โปกาชาร์โดดเด่นกว่าทุกคนในสโมสรนั้น คืออายุ ณ วันที่บรรลุสถิติ เขาทำสำเร็จเมื่ออายุ เพียง 27 ปี ทำให้เขากลายเป็น นักปั่นอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ ที่ชนะตูร์ เดอ ฟรองซ์ ได้ถึง 5 ครั้ง โดยแชมป์ทั้ง 5 สมัยกระจายอยู่ในปี 2563, 2564, 2567, 2568 และ 2569 ซึ่ง 3 สมัยหลังสุดเป็นการชนะต่อเนื่องกัน ที่เรียกว่า Three-peat

ตัวเลขที่ทำให้โลกตะลึง

การแข่งขัน ตูร์ เดอ ฟรองซ์ 2026 เริ่มต้นจากกรุงบาร์เซโลนา ประเทศสเปน ตั้งแต่วันที่ 4 กรกฎาคม ก่อนสิ้นสุดที่กรุงปารีสในวันที่ 26 กรกฎาคม รวมระยะทาง 3,333 กิโลเมตร ตลอด 21 สเตจ

โปกาชาร์คว้าชัยใน 5 สเตจ ตลอดการแข่งขัน หนึ่งในช่วงเวลาที่น่าจดจำที่สุดคือสเตจที่ 6 บนเส้นทางในเทือกเขาพิเรนีส ที่เขาโจมตีเดี่ยวจากระยะ 42.6 กิโลเมตร ก่อนถึงเส้นชัยบนยอด กอล ดู ตูร์มาเลต์ (Col du Tourmalet) ซึ่งเป็นการโจมตีเดี่ยวที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ตูร์ ฝรองซ์ของตัวเอง

แต่ช่วงเวลาที่ทำให้แฟนจักรยานทั่วโลกต้องพากันถึงกับอ้าปากค้างคือ สเตจที่ 19 บนอาลป์ ดูเอซ (Alpe d'Huez) เส้นทางตำนานที่มีโค้งเฮร์พิน 21 โค้ง โปกาชาร์ขึ้นสู่ยอดเขาด้วยเวลา 35 นาที 27 วินาที ทำลายสถิติของ มาร์โก ปันตานี นักปั่นชาวอิตาลีที่ยืนหยัดมา 29 ปีนับตั้งแต่ปี 2540

ในผลการแข่งขันโดยรวม โปกาชาร์ชนะด้วยเวลารวม 73 ชั่วโมง 56 นาที 26 วินาที นำหน้าอันดับสอง เรมโก เอเวเนเปิล (Remco Evenepoel) ชาวเบลเยียมอดีตแชมป์โลก เป็นเวลา 6 นาที 26 วินาที ส่วนอันดับสาม ไอแซก เดล โตโร (Isaac del Toro) นักปั่นชาวเม็กซิกันและเพื่อนร่วมทีม UAE Team Emirates ตามมาในเวลา 9 นาที 42 วินาที

เสียงจากผู้ชนะ — "ฉันไม่มีคำพูดจริงๆ"

บนเวทีพิธีมอบรางวัลกลางกรุงปารีส โปกาชาร์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอารมณ์ว่า

"ฉันไม่มีคำพูดจริงๆ มันน่าทึ่งมาก... ฉันดีใจด้วยที่มันจบแล้ว และที่เราชนะเป็นสมัยที่ห้า แชมป์ 5 ครั้ง — มันเป็นสโมสรที่มีเกียรติมากๆ"

เขาขอบคุณครอบครัวและทีมงานที่อยู่เคียงข้างตลอดมาว่า "หากปราศจากพวกเขา ฉันคงไม่ได้ยืนอยู่ที่นี่ถึง 5 ครั้ง"

ด้านเอเวเนเปิลซึ่งจบอันดับสองยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่า "การตามเขาให้ทัน — มันเป็นไปไม่ได้เลย" ขณะที่เดล โตโร ซึ่งต้องต่อสู้กับอาการป่วยในช่วงสุดท้ายของการแข่งขัน กล่าวชื่นชมโปกาชาร์ในฐานะ "เพื่อนแท้ที่ช่วยประคับประคองเขาให้ถึงเส้นชัยในตำแหน่งโพเดียม"

เมื่อไฟป่าบดบังพิธีปิด

ตูร์ เดอ ฟรองซ์ 2026 ต้องประสบกับเหตุที่ไม่ได้คาดไว้ล่วงหน้าในสเตจสุดท้าย เมื่อเกิด ไฟป่าขนาดใหญ่ ในแถบ Gironde ทางตะวันตกของประเทศฝรั่งเศสใกล้เมืองบอร์กโดซ์ ทางการจึงต้องดึงกำลังตำรวจและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ถูกจัดสรรไว้สำหรับการแข่งขันไปช่วยปราบเพลิง

ผลคือสเตจที่ 21 ซึ่งวางแผนไว้ที่ระยะ 133 กิโลเมตร ถูกปรับลดลงเหลือเพียง 89 กิโลเมตร นักปั่นเดินทางโดยรถบัสจากเมือง Thoiry เข้ากรุงปารีส เพื่อแข่งขันในวงจรรอบ Montmartre แทน โดยสเตจนี้จบลงด้วยชัยของ มาทิเยอ ฟาน เดอร์ โพล (Mathieu van der Poel) ชาวเนเธอร์แลนด์ ที่ชนะในการตัดสินแบบภาพนิ่ง (photo finish)

แม้เส้นทางจะถูกย่นย่อกว่าปกติ แต่ความยิ่งใหญ่ของชัยชนะโปกาชาร์ไม่ได้ลดลงแต่อย่างใด เพราะเขาหย่อนเสื้อเหลืองได้สำเร็จก่อนที่สเตจสุดท้ายจะถึงเส้นชัยด้วยซ้ำ โดยเวลาการจัดอันดับโดยรวมถูกบันทึกก่อนที่ขบวนจะขึ้น Montmartre

ไฟป่าในแถบ Gironde เหล่านั้นถูกบันทึกว่าเป็นหนึ่งในไฟป่ารุนแรงที่สุดในฤดูร้อนของฝรั่งเศสในปีนั้น ถือเป็นเงาบดบังชัยชนะที่น่าชื่นชมด้วยบริบทของวิกฤตสภาพภูมิอากาศ

การถอดตัวของวิงเกการ์ดและคู่แข่งที่ขาดหาย

หนึ่งในเรื่องราวสำคัญที่หล่อหลอม ตูร์ เดอ ฟรองซ์ 2026 คือการถอดตัวของ โยนาส วิงเกการ์ด (Jonas Vingegaard) แชมป์เก่า 2 สมัยชาวเดนมาร์ก หลังจากที่เขาได้รับบาดเจ็บจากการล้มในสเตจที่ 15 และไม่สามารถเดินหน้าต่อได้

การไม่มีวิงเกการ์ดทำให้แฟนจักรยานทั่วโลกพลาดโอกาสได้เห็นการประลองในภูเขาระหว่างนักปั่นคู่อริที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคนี้ แต่ก็ทำให้โปกาชาร์แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งในสภาวะที่ไม่ต้องต่อสู้กับความท้าทายสูงสุด

เป้าหมายต่อไป — "ต้องหาความท้าทายใหม่"

เมื่อถูกถามถึงแผนหลังจากนี้ โปกาชาร์กล่าวอย่างติดตลกว่า "ตอนนี้ฉันต้องหาเป้าหมายใหม่" ซึ่งมีรายงานว่าเขาอาจเล็งไปที่การแข่งขัน Vuelta a España ที่จะตามมาในช่วงปลายฤดูกาล ซึ่งหากชนะก็จะทำให้เขาครบแชมป์ Grand Tour ครบทั้ง 3 รายการ

ในฤดูร้อนปี 2569 ที่เต็มไปด้วยการเขียนประวัติศาสตร์กีฬา ตั้งแต่ ฟุตบอลโลก 2026 ที่อาร์เจนตินาคว้าแชมป์สมัยที่สอง ไปจนถึงชัยชนะบนถนนในฝรั่งเศสของโปกาชาร์ นักปั่นชาวสโลวีเนียได้ประกาศตัวเองต่อโลกอย่างชัดเจนว่า เขาไม่ใช่แค่นักปั่นที่ดีที่สุดในยุคนี้ หากแต่อาจกำลังจะกลายเป็น นักปั่นที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์จักรยานโลก

แหล่งข่าว: NPR · Sky Sports (รายงาน ณ วันที่ 26 กรกฎาคม 2569)